Hoi lieve Esther,

Ik dacht… laat ik je eens een brief schrijven, nou ja, typen dan. Het is al weer een week geleden dat we elkaar zagen en spraken, wat ik prettig vond. Nou, ik hoop maar dat je het leuk vindt, zo’n soort van moderne brief.

Ben hier dus al weer een week en begin steeds beter in een soort van ritme te komen. Als je zo in de rust komt merk je pas hoe intensief de decembermaand voor me was, zeker rondom de verkoop van de woning en zo. Het is innerlijk goed om daar even van bewust te worden en dus te verwerken. Verder was ik wat beperkt hier vanwege de sneeuw, maar ook de koude in huis was ’s morgens best even bikkelen. Ook verholpen, de buitentemperatuur is wat aangenamer en de sneeuw is verdwenen. Dat scheelt. Het leuke van sneeuw hier is dat je veel sporen van dieren ziet. Reeën (zie foto), hazen, maar ook wasberen(!). Het grappigste zijn de gangetjes van muizen, die met hun buikje over/door de sneeuw ploeteren.

Ben wel blij dat ik veel eten heb meegenomen, geeft me nog meer rust. Vandaag aan de snert! Bij jou is het nog wel winter volgens mij, met qua temperatuur afgelopen nacht nog een flinke uitschieter naar beneden. Ik kijk wel eens op ‘KNMI Weerpluim’. Grappig: ik heb het X-account @elfstedentweets en zie dat mensen zich nu weer aanmelden, de hoop blijft 🙂 Maar als het deze maanden zou gaan gebeuren, dan kom ik wel terug hoor!

Deze week was Tim jarig, ook wel wat vreemd om dan hier te zijn, maar we hebben het er wel even gehad voordat ik wegging, 23 is ‘ie nu. Ik hoorde van Niels dat de scriptie van Sophie is afgewezen, en dat is minder goed nieuws. Ze had er al veel stress van (wat doen we elkaar toch aan) en dat zal nu alleen maar toenemen. Ze is overigens nog op Tichelwurk, ze kunnen het samen prima vinden, mooi hoor.

Gebeurt hier op de Franse campagne dan helemaal niets? Nou… ik ben eerder de huissleutel verloren. En ja, daar baalde ik flink van (en boos op mezelf hoor!), zo kennelijk ergens de sneeuw in, zoeken was geen optie, want het werd donker. De eigenaresse is zeer behulpzaam: klim op de steiger (bouwlui zijn hier soms bezig) en tik een klein ruitje in, deze gaan binnenkort toch vervangen worden. Dus ik twee besneeuwde steigers op, raampje intikken (de koevoet van de bouwlui stond al klaar, toeval?) en glibberend naar binnen. Zo blij. Als je inzoomt op de foto bovenaan zie je steiger wel en de kleine raampjes. Via het linker raampje naar binnen geslopen.

In april en mei zou ik ook naar Frankrijk, maar daar heb ik over zitten nadenken, zeker nu ik tot juni op Tichelwurk kan blijven en zo tijd heb om een woning te vinden. Uiteindelijk heb ik deze mevrouw (ik heb haar nooit ontmoet) de situatie voorgelegd en aangegeven dat het voor mij nu verstandig is om niet naar Frankrijk te komen. Ze toonde alle begrip en heeft waarschijnlijk al iemand die ook wel wilde oppassen. Ze gaf aan dat ik altijd welkom ben. Lief, toch?!

Verder is het wat werken, lezen, wandelen, relaxen, mijmeren en veel hout stoken (maandag een vrouw bellen die een boekje heeft gemaakt voor kinderen en yoga). Toch wel 5 à 6 keer per dag nieuw hout halen voor de kachel, gaat best snel met deze temperaturen. De eigenaresse laat deze week nieuw hout bezorgen. Oh ja, ben zowaar ook technisch geweest en een heuse VPN geïnstalleerd, jaja! Als je in het buitenland zit kun je vaak bepaalde livestreams niet bekijken, ze hebben dan geolocatie ingeschakeld. Waarom ze dit doen weet ik niet, wat maakt het uit zou je zeggen, misschien iets met rechten, maar met een VPN omzeil je dit. Dacht, kan het eens proberen en zowaar het is het me dus gelukt. Not too bad!

Nou… zou eerst maar, zo sprankelend is het hier allemaal nu ook weer niet. Hopelijk vind je het iets, een keer zo’n ‘brief’. Denk aan je en ik ben benieuwd hoe het met je is. Zie maar. In ieder geval liefs en een warme knuffel, Hans.

Nu maar even een wandeling, hopelijk vind ik de sleutel terug, het was geen lange wandeling. Keep in touch